Na de verantwoording

Even een rustmomentje aan het einde van de week: aan de eettafel met de Voorjaarsnota van de provincie Groningen voor mijn neus. De volgende stap in de cyclus van de provincie na de Jaarrekening die deze week in de Staten werd besproken. Heel vlammend kan ik de gevoerde discussie niet noemen, belangrijk wel. In de jaarrekening omschrijft het college in cijfer en woord wat ze het afgelopen jaar heeft gedaan.

GroenLinks is blij dat de lobby voor windenergie op de Noordzee zijn vruchten af begint te werpen en dat het Gemini- windpark realiteit lijkt te worden. Geweldig als Groningen een lading werkgelegenheid erbij krijgt door echte groene banen! Minder tevreden zijn we over de inzet voor de verduurzaming van de, liefst biologische, landbouw. Landbouw is een grote economische peiler en daarom ook speerpunt van de provincie. Net als schone energie. Maar ook op dat terrein werden opvallend weinig doelen gerealiseerd. Geld voor jongerenparticipatie werd veelal niet uitgegeven of onder, nog niet gerealiseerde, projecten geschoven. Gemiste kansen, vooral ook omdat we de gelden en projecten zo hard nodig hebben in Groningen. De Gedeputeerde gaf aan dat co-creatie nou eenmaal tijd kost, GroenLinks uitte de mening dat de provinciale organisatie wellicht nog niet goed in staat is om middels co-creatie te werken. Als er 8 (!) maanden zit tussen een toekenning van een subsidie en het daadwerkelijke overboeken is er nog wel wat verandering nodig. Op verzoek van GroenLinks gaat het college onderzoeken hoe het kan dat 25% van de tijdsnormen bij het geven van subsidies wordt overschreden. Daar moet toch wat aan te doen zijn? Het moet ook niet zo zijn dat de provinciale doelstellingen heeft waarbij ze altijd afhankelijk is van anderen en nooit haar eigen doelstellingen kan halen. Dat maakt provinciaal beleid wel heel vaag en abstract. Tijd voor helderheid en transparantie.

Met de voorjaarsnota voor de deur (en voor mijn neus op tafel) is dat een mooie uitdaging die ik graag aanneem!

Fijn weekend allemaal!