| 2 juni 1979, ik was net geboren.. |
Kernafval. Kernenergie. Het lijkt wel of sommigen terug in de tijd willen. Er zijn zoveel veilige alternatieven energie op te wekken zonder CO2 uitstoot EN op een veilige manier. Maar sommigen willen niet innoveren, niet vooruitkijken. Die komen met argumenten dat windenergie geld kost, dat zonnepanelen duur zijn. Ze vergeten even hoeveel het kost om een kerncentrale te laten draaien (82 miljoen voor openhouden kernreactor in Petten). Laten we die miljoenen investeren in echte duurzame oplossingen.
Ik was al gemotiveerd voor de grote transite, maar werd toch weer heel blij toen ik Jan Rotmans afgelopen zondag op de radio hoorde. Geweldig inspirerende man. Hij maakt duidelijk dat we in een crisis zitten en dat er nog meerdere crises te wachten staan. Maar dat levert ook direct kansen op zegt hij: de kans om de omschakeling naar een echte duurzame economie te maken. De pioniers zien dit al, de voorlopers komen er aan en de rest volgt later. En wat ik ook weer zo mooi vond aan zijn interview: hij benadrukte dat we voor een kanteling ook kunstenaars en filosofen nodig hebben. Zij die de kanteling mooi kunnen omschrijven en vorm geven. Bij eerdere crises waren zij ook essentieel en nu ook weer!
Ik bracht mijn jeugd door in Stadskanaal, op het Ubbo emmius Lyceum, en heb daar een geweldige jeugd gehad. Met veel kunstenaars en filosofen om mij heen (dat zijn sommigen van hen nu nog). Wie weet krijgt die kanteling van Jan Rotmans zijn echte vorm niet in de Randstad, maar wel in de puntjes van de provincie Groningen....
Lees ook :
- de stukken van Herman Damveld, onderzoeker en publicist en spreker op de avond in Stadskanaal
- het rapport van LAKA
Heb het interview met Jan Rotmans ook gehoord. Ook ik vond hem inspirerend. Maar ik ben het met hem oneens over de vakbeweging. Rotmans vindt dat je "alles wat je vandaag niet zou bedenken, ook wel kunt afschaffen". Nou, ik zou een vakbeweging ook NU kunnen uitvinden. Ook in Nederland lopen de inkomens steeds verder uit elkaar. En in landen met veel grotere armoede is de vakbeweging vaak DE kracht tot verandering. In China: voor gezondere arbeidsomstandigheden (wet ARBO bestaat daar - nog? - niet), in India onverdeelde vakbonden, die echt multicultureel zijn, Dalits niet discrimineren, weigeren in Hindoe-staten om moslim-leden er uit te gooien enz. In veel Afrikaanse landen is de vakbeweging De plaats van verzet tegen een corrupte regering enz. enz. Ik betreur het erg dat de studentenvakbeweging niet meer aan internationale solidariteit doet, in GAZA is de onderwijs-infra-structuur grotendeels vernietigd, studentensolidariteit zou op z'n plaats zijn.
BeantwoordenVerwijderenFennie Stavast