Wakker worden met de mededeling op Radio Noord dat er weer een aardbeving is geweest. Weer een aardbeving en een behoorlijke ook. Weer meer mensen die zich kapot geschrokken zijn, onzeker zijn over hun huis en hun veiligheid. Laten we wel wezen: we weten nooit wanneer de volgende klap is en hoe hard deze zal zijn.
Burgemeester en wethouders van de stad Groningen zijn duidelijk: zij willen een veilige stad. Het huidige provinciale bestuur ( met PvdA en VVD, net als landelijk bestuur) wil ook wel een veilige provincie, maar is veel vager over wanneer het punt bereikt is dat er aan de gaskraan gedraaid wordt. Zij willen hun eigen kabinet niet afvallen. Wat mij betreft doen ze dat wel: de belangen die ze moeten vertegenwoordigen zijn immers anders. Ik vraag me dan wederom af wanneer het punt bereikt is dat het provinciale bestuur de aardgaswinning echt drastisch wil reduceren.
Voor GroenLinks is dat punt al lang bereikt: hand aan de kraan en het voorzorgspincipe hanteren. De risico's zijn te groot: omvallende muren, gescheurde kozijnen, wat is de volgende stap: gewonden?
Dat was nog maar het begin van de dag. Om half tien begon de Statenvergadering waarin drie uur lang over de plaatsing van windmolens rondom Meeden gesproken is. GroenLinks wil dat het college en het Rijk de windmolenlocaties die zijn aangedragen door de gemeente Menterwolde worden onderzocht. Dit zou betekenen dat de molens ongeveer twee kilometer hoger komen te staan, wat qua inpassing in ruimte zou kunnen en meer draagvlak zou geven bij de inwoners van Meeden. Het totale aantal megawatts is dan nog steeds groot, omdat er ook een aantal windmolens in het lege landschap boven de A7 kunnen staan.
SP had een motie met een afstand van twee kilometer waar niet voldoende steun voor was in de Staten. GroenLinks wil concrete resultaten voor de inwoners en heeft een motie opgesteld met een afstand van 1500 meter. Hiervoor leek aan het begin van de vergadering een duidelijke meerderheid, met steun van coalitiepartijen.
Tijdens de vergadering veranderden een aantal coalitiepartijen van mening, werd er verschillende keren geschorst en besloten de coalitiepartijen ter plekke een eigen motie te maken. Deze motie was, omschreven door journalist Johan de Veer ' een vage motie over niet benoemde randvoorwaarden en optimalisatie van de inpassing'.
Hiermee is de conclusie dat er voor de inwoners van Meeden niks bereikt is en we terug bij af zijn. Pfff wat een oude politiek: niks samenwerking met gemeenten en burgers. Gemiste kans.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Ik ben benieuwd wat jij er van vindt!