Nienke Homan is Statenlid voor GroenLinks in de Provincie Groningen. Hier schrijft ze wat ze als Statenlid allemaal doet (en denkt).
maandag 18 augustus 2014
Aardbevingen: gelukkig lezen Kamp en Rutte mijn blog niet.
donderdag 14 augustus 2014
De economie en het cadeau voor de toekomst
Dat het goed komt, geloof ik ook wel. Maar niet op de manier zoals we het voor 2007 deden. We zijn ondertussen 7 (!) jaar verder en in die jaren is er een hoop veranderd. Zo kwamen er veel banen bij grote, complexe organisaties te vervallen. Afgelopen kwartaal waren dat er 8000. Ook namen veel mensen zelf ontslag en kozen voor een andere, vaak hun eigen, manier van werken. In beide gevallen voldeden de grote werkgevers vaak niet aan de eisen van de veranderende maatschappij en waren ze te log, te ouderwets, te energie-slurpend, teveel gericht op groei. Vaak te weinig bezig met kwaliteit en wat er echt toe doet.
De nieuwe generatie zelfstandigen kiest er daarom ook vaak voor om het anders te doen: ze kiezen voor hun eigen passie, voor flexibel werken en voor vrijheid. Ze kiezen daarmee voor kwaliteit en niet alleen voor winst of groei. Dat klinkt mooi, maar is natuurlijk niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Als zelfstandige trek je niet om 17 uur de deur van je kantoor dicht maar werk je veel en vaak en overal. Maar gelukkig levert het veel voldoening op. Zowel voor de zelfstandige zelf als voor de maatschappij. De nieuwe werknemers gaan de hort op, spreken af met andere innovatieve en creatieve mensen en komen gezamenlijk tot mooie producten/diensten/ideeën die verder dan de geijkte, standaard oplossingen gaan. Deze nieuwe initiatieven dragen veelal bij aan een circulaire economie en hebben oog voor het hergebruik van grondstoffen en sociaal ondernemen is helemaal hip. Zo gaan veel nieuwe zelfstandigen voor ‘beter’ in plaats van ‘meer’. Meer 'welzijn' in plaats van 'welvaart".
vrijdag 4 juli 2014
Vakantie
donderdag 26 juni 2014
Koe in de wei: voor het eerst in een landelijk dagblad
dinsdag 24 juni 2014
De toekomst van Groningen in 15 minuten
dinsdag 17 juni 2014
Kiest Groningen voor megastallen of voor weidegang?
De provincie Groningen wil koploper duurzame landbouw zijn. Maar de echte maatregelen die dat kunnen bereiken laat ze achterwege. Voor een duurzame landbouw met een prettig effect op de omgeving is weidegang pas echt een goed verdienmodel voor iedereen: niet alleen voor de boer, maar ook voor de koe, de omwonenden en het milieu. Koeien kunnen maar 2 kilometer lopen dus de boer is gedwongen om omliggend land te gebruiken als weide. De strond en urine wordt los van elkaar uitgescheiden door de koe. In de gierkelder komt dit alsnog samen met leidt tot hele giftige gassen die de boer met dure installaties in de kelder moet houden en af moet voeren. De aan en afvoer van deze mest leidt tot veel vervoersbewegingen naar elders in het land. Urine en mest op het land betekent een rijke ondergrond en natuurlijk een prachtig zicht op koeien in de wei. De meeste boeren en burgers zijn voor weidegang. zijn ook voor weidegang.
Door weidegang als harde eis voor uitbreiding te stellen voorkomt de provincie een hoop problemen: ongebreidelde groei van rijke boeren waarbij de trend van steeds meer koeien die geen daglicht zien wordt doorbroken en megastallen als industriële bouwblokken zonder land of een agrarisch karakter die niet passen in het Groningse landschap. Gemeenten kunnen weidegang en de rest van het Groninger verdienmodel als voorwaarde voor uitbreiding onder de 2 hectare stellen en zo ook bijdragen aan aan de verduurzaming van de landbouw.
De keuze van de huidige coalitiepartijen van Groningen om stallen uit te laten breiden tot 4 hectare hebben we als GroenLinks niet tegen kunnen houden. Maar we kunnen wel oproepen tot een echte stap in duurzaamheid door twee dingen:
- maak weidegang een verplicht criterium voor uitbreiding
- laat het Groninger verdienmodel gelden voor alle uitbreidingen, ook onder de 2 hectare.



