Het ging goed, maar toch baal ik...

Gisteravond heb ik dus mijn allereerste echte verkiezingsdebat gehad en het ging goed! Dank voor alle leuke succeswensen: deze hebben zeker geholpen.

Ik kon carpoolend naar Ter Apel, dat maakte al dat de avond goed en leuk begon. Eenmaal aangekomen stroomde de zaal van café Full House snel vol. We mochten als lijsttrekkers allemaal onze mening geven over 6 thema's en nadat ik als eerste begon kwam ik steeds beter op dreef. Vooral de debatten over de megastallen waren goed. De kop is er af!

Tweede van rechts met de rode jurk ben ik!

Laat op bed dus en vroeg er uit. Na de gezinsperikelen, puber moest om 06.30 nog huiswerk maken, hebben we campagnefilmpjes gemaakt. Lekker in de frisse wind. Tussendoor heb ik nog nieuwe platenrekken opgehaald en administratie voor De Raffinage gedaan. En een brief van Economische Zaken ontvangen. Zie foto: vrijdag is dus DE DAG.

Vanmiddag baalde ik toen ik in mijn email las over de uitgestelde antwoorden op de schriftelijke vragen over de injectie van afvalwater van de gaswinning en het fracken in Blijham. De NAM maakt er een zooitje van en het Rijk staat het toe. Door middel van schriftelijke vragen wil mijn GroenLinks-fractie, en die van de Partij voor de Dieren, inzicht krijgen in dit proces.... Wordt vervolgd.

Morgen is het dan zover: mijn eerste verkiezingsdebat

Morgen (maandag) is het dan zover: dan ga ik mijn eerste echte verkiezingsdebat 'doen'. Het is een debat tussen meerdere lijsttrekkers voor de Provinciale Statenverkiezingen. En een van hen ben ik dus. Voor het eerst lijsttrekker en voor het eerst dus zo'n debat. Het debat gaat over de provinciale rol bij onder andere werkgelegenheid, windmolens, megastallen, vervoer. Allemaal echte GroenLinks-thema's waarvan ik goed op de hoogte ben, maar toch.... Ik heb me nog nooit op een dergelijk debat voorbereid en het is dus best spannend.

Het debat vindt plaats in Ter Apel. Ter Apel heeft voor mij een speciaal plekje. Los van dat een van mijn vriendinnen er woont en mijn man er hout voor zijn kasten haalt bij de boswachter van Staatsbosbeheer, is het ook de plek waar mijn eerste schoolvriendinnetje naar toe verhuisde. Ik denk dat ik een jaar of tien was, toen ik vanuit Blijham bij haar ging logeren en we de Dolly Dots playbackten. Geweldig! Ik heb geen contact meer met haar, maar wie weet zit ze daar morgen ineens. Je weet het maar nooit. Ik dacht 20 jaar geleden ook niet dat ik daar als 35 jarige in Café Full House mijn eerste verkiezings-debat zou doen...

Let op het soort thee ;-)

De foto die op de verkiezingsposters komt...

Informatievoorziening noodzakelijk

Een apart weekje eindigde met een reisje naar Utrecht en Amsterdam. De campagne voor de verkiezingen voor de provinciale Staten beginnen nu echt en dat betekent dat ik nog meer avonden dan normaal weg was. Deze week werd ook de beheerder voor het SuikerUnie-terrein gekozen en dat betekent dat De Raffinage van start kan. Voor de productie van mijn platenrekken ging ik op zoek naar lokaal geproduceerd ecologisch verantwoord plaatmateriaal en kwam ik terecht bij Tjeerd Veenhoven die plaatmateriaal van lokaal gras en riet etc maakt. Je kan je huis dus gewoon verbouwen met plaatmateriaal van gras van het reitdiep. Geweldig toch. Waarom wordt er niet meer gebruik van dat biolaminaat gemaakt? Of van ecoboard?

Als afsluiter van de week moest ik vrijdag voor een training naar het landelijk bureau van GroenLinks in Utrecht. Dit koppelde ik aan een bezoekje aan een feestje in Pacific Parc, aan mijn vriendin en mijn zusje ( en haar man en haar pasgeboren dochter!) in Amsterdam.

Ik heb met een hoop mensen gesproken op het feestje, in een cafeetje en nu in de trein. Wat me opviel is dat er echt mensen zijn die niet doorhebben wat de aardbevingen betekenen voor de Groningers en wat de gevolgen zijn. En dat bijna niemand wist dat er over 8 weken verkiezingen zijn, twee zelfs. 

Er is dus nog een hoop aan informatievoorziening te doen!

En wij zijn echt niet de enige.

De dag begon goed met een artikel over sport en bewegen in DvhN: iets waar ik me samen met Gerda al langer voor inzet. Volgende week woensdag wordt het onderwerp besproken in de Statencommissie en GroenLinks wil graag dat de provicnie extra geld vrijmaakt om sport en bewegen in dorpen en wijken te stimuleren. Goed voor het gemeenschapsgevoel en voor de gezondheid.

Daarna had ik het maandagochtendoverleg met de initiatiefnemers van  De Raffinage. Als bestuurder van dit collectief heb ik iedere maandag overleg met de andere enthousiastelingen. We hebben het dan over de aanpak voor de invulling van het terrein van de SuikerUnie door de ondernemers die op een duurzame en sociale manier samenwerken.

Daar hoorde ik ook van de aardbeving die vannacht had plaatsgevonden nabij Sappemeer. 2 op de schaal van Richter. Of 1,5 ? Te hard in ieder geval. En Minister Kamp was op weg naar Appingedam, hoorde ik op Radio Noord. Om te overleggen, zich te laten informeren? Als het maar leidt tot een vermindering van de aardgaswinning, en niet alleen bij Loppersum, of een beetje in het zuidelijke deel van het veld. Nee gewoon een drastische reductie! En wel direct. Niet wachten en onderzoeken, en overleggen en luisteren .... Nee. Dat dus niet meer. Wij willen rust, een toekomst opbouwen en veiligheid. En niet alleen GroenLinks, nee heel veel Groningers willen dat veilige gevoel dat hun huis ( en hun overheid) hen bood, terug. 

Vakantie, of toch niet?

Vandaag een heerlijke dag: de laatste van een hele drukke week en nu wordt het iets rustiger. Vanochtend hadden we als fractie-team een training: willen we als GroenLinks beter en zichtbaarder worden en meer stemmen krijgen, dan hebben we meer stemmen nodig. En daarom willen we beter worden en hebben we vaak trainingen: soms inhoudelijk, soms strategisch, vaak gecombineerd.

De training liep uit tot na 13 uur en dus moest ik rennen en vliegen om op tijd bij de kinderen te zijn. Eenmaal thuis was het bellen, bellen , bellen ter voorbereiding op de bijeenkomst van 16 uur. Eerst metLiesbeth van Tongeren die na een lange debatnacht over de zorgwet in de trein naar Groningen zat. Ik wilde haar snel even bijpraten over het gasbesluit, maar we hadden het al snel over andere politieke zaken. Na dat telefoontje nog even bellen met Chris Garrit, de nachtburgemeester van Groningen en tevens oprichter van TOPCINN ( verbindingsclub creatieve sector) en nog snel met de pers. Nadat de oppas- opa binnen was, vloog ik de deur uit naar de netwerkborrel van TOPCINN in EMG Faktors waar GroenLinks input van de creatieve sector op het gasbesluit wilde hebben.

Een heerlijke bijeenkomst waar ik me als een vis in het water voelde. Ik heb veel goede ideeën gehoord wat betreft de aardbevingen. En met een gedeelte daarvan ga ik snel aan de slag: morgen al. Dus de vakantie begint goed ;-)

Dank aan Goos de Boer van Rtvnoord voor de leuke Tweet-foto 

Wat een drukte!

Een ontzettend drukke week. Dat is dus het nadeel van een blog: heb ik het vreselijke druk en veel te vertellen, maar ik heb geen tijd om te typen. Dus in deze snelle blog mijn woordvoering zoals uitgesproken in de extra Commissievergadering over het gasbesluit op 18 december. En een foto van de fakkeltocht!  

PS : Zie ik jullie morgenmiddag ( vrijdag) op de bijeenkomst over het gasbesluit / de creatieve sector om 16 uur in de EMG Faktors?

Voorzitter, 

Wij Groningers zitten met een ongelofelijk groot probleem. Of eigenlijk twee grote problemen. Het eerste probleem is natuurlijk dat er aardbevingen plaatsvinden, maar het tweede is dat Groningers het vertrouwen in de overheid kwijt raken. Gisteravond liep ik mee met de fakkeltocht tegen het gasbesluit. Een fakkeltocht die al eerder was georganiseerd in de wetenschap dat het gasbesluit toch tegen zou vallen. Dat is tekenend. De mensen gingen er niet eens meer van uit dat het gasbesluit de veiligheid die we wensen zou garanderen. Zo ver is het vertrouwen in de rijksoverheid al gedaald.

Dat is niet alleen een probleem van de Minister of van het kabinet, dat is ook ons probleem. Wij als provincie moeten zorgen dat  we de Groningers houvast en zekerheid kunnen bieden. Dat de veiligheid gegarandeerd is: dat we een veilig dak boven ons hoofd hebben. En daar moeten we keihard voor knokken. De Groningers willen niet dat hun huis over een paar jaar misschien opgeknapt wordt. Of dat ze misschien wat geld krijgen, of misschien uit hun huis moeten, of dat er misschien een harde aardbeving komt. Ze willen nu veiligheid met zekerheid. Zoals Annemarie uit Onderdendam waar ik afgelopen week was: haar huis wordt misschien aardbevingsbestendig gemaakt, of verkocht, of gesloopt, maar in alle gevallen moet ze zelf tienduizenden euro’s bijleggen en maanden in een keet wonen. Dat is toch niet wat we willen voor duizenden Groningers? 

We hebben gezien en gehoord dat u veel uit de kast heeft gehaald om de Minister op meerdere manieren er van te overtuigen dat deze aardbevingen zo’n immens grote impact hebben op de Groningse samenleving, dat er wat tegen gedaan MOET worden. Maar Minister Kamp moet aan de andere kant de Rijksbegroting spekken met het aardgasgeld; Met miljoenen, Met miljarden om tegenvallers op te vangen en om onder de begrotingsnorm van 3% te blijven.

Als de Minister denkt dat we met deze financiële redenen  af te schepen zijn, dan heeft hij het bij het verkeerde eind. Het Ministerie heeft nu ruim 2 jaar de tijd gehad om na te denken over andere mogelijkheden om de staatskas te spekken EN om de gaswinning af te bouwen.

Dat zijn twee cruciale punten die missen in het besluit van de Minister EN in uw reactie. De gaswinning gaat niet terug naar de veilige 30 miljard. Dat is al erg genoeg, maar daar vraagt u niet eens naar in uw brief of persuitingen.  Vindt u 39,4 mld voldoende vermindering van gaswinning of vindt u samen met ons en met bijna alle Groningers dat de gaswinning verder moet worden teruggebracht naar max. 30. Mld m3? 

Maar er wordt ook helemaal niet gerept over de lange termijn oplossing. Zolang dat niet gedaan wordt, kan Minister Kamp nog ieder jaar roepen dat de aardgasbaten nodig zijn en dat we het aardgas nodig hebben. En door alleen korte termijn  uitspraken raken Groningers het vertrouwen in de overheid kwijt.  Met de huidige teleurstellende uitspraken van de Minister over de minimale beperking van de gaswinning en de aanpak van 3000 huizen per jaar (en al die andere huizen dan?) is het dweilen met de kraan open. Het is een doekje voor het bloeden, maar we bloeden gewoon door.

En daarom wil GroenLinks van het college weten wat zij gaat doen. Gaat ze het besluit aanvechten bij de Raad van State? Wacht het college op het rapport van de Onderzoeksraad van de Veiligheid in de hoop dat het besluit daarna alsnog wordt aangepast? Pompt de NAM ondertussen door? 

Of nemen we het heft in eigen handen? Geven we per direct het goede voorbeeld en gaan we een plan maken hoe we zo snel mogelijk van onze aardgasverslaving af komen? Dat vraagt om een radicale ommezwaai: een echt plan B. De twee grootverbruikers van aardgas zijn de gebouwde omgeving (50 procent) en de industrie (35 procent). De overige 15 procent wordt gebruikt door elektriciteitscentrales. Plan B gaat dus over het verduurzamen van de gebouwde omgeving en de industrie. Wat GroenLinks betreft gaan we grootschalig investeren: dat betaalt zichzelf dubbel en dwars terug, in de vorm van werkgelegenheid (tienduizenden banen), radicale innovatie en een nieuwe economische structuur, de 'biobased' economie. De urgentie is er. Dat vraagt om een aanzienlijk hoger ambitieniveau. En een 'upgrading' van het huidige energieplan, want dat gaat teveel uit van aardgas. De plannen van de Economic Board zouden daar gericht op moeten zijn. Gaat dat ook gebeuren?

Bent u bereid om het heft in eigen handen te nemen en NU groots op te roepen tot een reductie van de aardgaswinning tot 30 mld m3? De Groningers zijn meer dan ooit bereid om mee te werken: gemotiveerder kunt u ze niet krijgen om mee te werken aan hun eigen groene toekomst.

Verder horen we graag van u of u de stap naar de Raad van State gaat maken. U dreigde er wel mee, maar nu zijn we natuurlijk ook benieuwd of u dat gaat doen. En is de zienswijze zoals opgesteld door de provincie dan afdoende? 

GroenLinks ziet vele mogelijkheden om het uiteindelijke besluit aan te vechten. Zo zou er een half jaar geleden al een risicoanalyse moeten liggen. Dit was een vereist uit het conceptbesluit. Heeft u die risicoanalyse van de NAM ooit gezien? Volgens de mijnbouwwet mag er geen besluit worden genomen zonder die risicoanalyse. Echter staat er in het besluit waar we nu over praten weer dat er over een half jaar een risicoanalyse moet liggen. Zo blijven we natuurlijk bezig. Heeft u naar dat soort zaken gevraagd en ziet u kansen om hier wat mee te doen?

Wat betreft het advies van het SodM zijn we benieuwd of het voor het beperken van de aardbevingen bij de stad niet beter zou zijn als er ook minder zou worden gewonnen bij het Eemskanaal cluster . Dat is in het huidige advies niet het geval, zoals dhr Zwertbroek ook aangaf. Als daar de helft minder gas gewonnen zou worden, zou dat al veel schelen bij de stad. Bij het Eemskanaal cluster is immers 9 maanden voor 30 september maximaal gewonnen, toen even minder en nu gaat de winning weer omhoog. Dat is wachten op een nieuwe klap bij de stad Groningen. Willens en wetens.

De vrouw met het knotje en het GroenLinks- vest ben ik ;-)

Statendag: wat doe ik nu voor Groningen?

Vandaag heb ik een lange Statendag: om 8 uur begonnen met een geheim overleg over de gaswinning  en vervolgens 9 agendapunten in de Staten. De eerste twee zijn geweest en GroenLinks had een afwijkend standpunt bij beiden. Wil je weten wat ik bijvoorbeeld heb gezegd bij agendapunt 2 waar we spraken over het akkoord tussen, Ministerie van Ez, gemeenten en provincie en Groningen en de NAM? Dat lees je hier onder!

Voorzitter, 

Vertrouwen en veiligheid, of geld en gas?

Dat is waar het om gaat. GroenLinks kan dan ook kort en duidelijk in zijn: zolang er niet voor veiligheid en vertrouwen wordt gekozen, wordt het vertrouwen niet hersteld. Zolang die keuze niet wordt gemaakt, wordt het vertrouwen slechts verder beschaamd.

 Dat ligt niet aan de negen gemeenten die hun handtekening onder dit akkoord zetten. Dat ligt niet aan de mensen die in penibele situaties zitten. Uit hun huis moeten, die weg willen. Dat ligt aan het Ministerie en aan de NAM. Zij werken vertragend en hebben belangen die niet stroken met het doel van de Dialoogtafel en de Commissie Meijer. Zolang op die plekken wordt gekozen voor gas en geld kunnen ze het vertrouwen niet terugwinnen. Niet met mooie praatjes, niet met zakken geld. Het zijn de daden die ons weer vertrouwen geven in een duurzame toekomst. GroenLinks is dan ook tevreden met de opmerking dat het college vindt dat Ez en de Nam grote steken laten vallen laten door de trage aanpak van huizen. Groenlinks wil dan ook dat het akkoord groter wordt, verder wordt uitgebreid. Dat is waar reeds hard aan gewerkt wordt en waar de Tweede Kamer nu mee aan de slag moet. Een jaar geleden wisten we niet wat we nu weten: het aardbevingsgebied en het aantal schademeldingen is meer dan verdubbeld. Het wordt niet beter. Het wordt erger op deze manier. En dat is een schande. En wat GroenLinks betreft laten we ons niet met een kluitje in het riet sturen. Met 2 miljard zijn wij niet tevree. Zolang er op dit hoge niveau gas door wordt gepompt, wil GroenLInks structureel, ieder jaar 1 miljard van de opbrengsten van de aardgas. Om , net als Noorwegen, te investeren in een duurzaam Groningen waar lusten en lasten eerlijk verdeeld worden. Bovendien willen we dat mocht het gasbesluit weer uitgesteld worden, dat het Ministerie van Ez het voorzorgsprincipe hanteert en 40% minder aardgas gaat winnen.